23-11-2008. Khon Kaen - Khao Yai N.P.

Om half zeven opgestaan na een warme nacht. We geven de sleutel af en lopen linksaf naar het busstation voor airconbussen. Daar komen we in een super-de-luxe bus te zitten op de bovenverdieping. We hebben kaartjes gekocht voor Nakhon Ratchasima. Wat later bedachten we dat deze bus ook door Pak Chong moet komen. Dus vragen we of dat alsnog zou kunnen. We moeten dat maar afwachten.

De omgeving is helaas vandaag niet bijster interessant. Hoofdzakelijk vlak en dus landbouwgebied. Opvallend is dat er hier nauwelijks iets in het westers schrift wordt aangegeven. Zelfs de busstations onderweg niet. Dus moeten we maar raden waar we zijn.

De reis begint met een ontbijtpakket in de vorm van een potje rijst met varkensvlees. Die smaakt zo slecht, dat ik hem laat staan. Zelfs de rijst heeft een vreemde vieze smaak. Dan komt een pakket van een appel, buil nootjes en een pakje met 3 chocoladekoekjes. In Nakhon Ratchasima kunnen we niet in de bus blijven, omdat de stoelen al weer verkocht zijn. Veel maakt dat echter niet uit, binnen een kwartier zitten we in de volgende bus. Deze moet eerste echter nog de nodige reizigers oppikken. Dan gaat het weer in een gewoon tempo over de 6-baans wegen.

Tegen half een passeren we een zeer groot meer rechts. We lopen na aankomst in Pak Chong naar de doorgaande weg en een groot reclamebord van 7-11. Daar staan enkele kraampjes met 2e hands spullen en wat te drinken. Ja dit is de juiste plek voor een sawngthaew naar het nationaal park. We worden na even wachten op een stoel gezet en krijgen een glaswater voor de dorst. Na 3/4 uur wachten zeg ik tegen Tineke dat we iets moeten plannen, als ze zo en zo laat er nog niet zijn dan..... Daar komt hij om de bocht gedraaid, onze stoelengeefster zwaait hem naar de kant en we kunnen instappen. Lar gorn krap! Kharp khun krap! (Tegen 14 uur.)

We hebben nog een goede 40 km te gaan, waarvan zo'n 14 km in het park. Het landschap wordt steeds mooier. Langs de kant staan hoe verder we komen steeds meer hotels en luxe resorts. Ook steeds meer uitspanningen duiden later aan, dat we in de buurt komen.

We betalen de entree voor het park na gehoord te hebben dat er inderdaad bungalows te huur zijn. Direct na ons komt er nog een Amerikaans stel, zodat we samen de taxi-pickup kunnen delen naar het infocentrum. Voor 200B per stel worden we daar na een prachtig stukje natuur afgezet. Op het laatste stukje zien we heel veel makaken op en langs de weg om eten schooien. Grote beesten zijn dat.

We krijgen voor vannacht een bungalow, maar moeten morgen om 9 uur nog even checken bij de info of we langer kunnen blijven. Dat is afhankelijk van de internetreserveringen. Dan moeten we in de middagszon de bagage naar de  bungalow sjouwen. Eerst 1/2 km langs de weg tot een afslag naar links en dan nog een 1/2 km. Geen vlakke weg dus en met bagage een stevige tippel. Na de afslag zien we ons eerste hert een barking deer met een kort stomp gewei. 15.20.

We zetten de spullen weg douchen, trekken wat anders aan en gaan net na vieren weer terug naar het infocentrum. Nu om daar te gaan eten. Onderweg een kievitachtige vogel.

Het eten moeten we hier zelf bij een van de kookkiosken ophalen om die dan in het restaurant op te gaan eten. Het smaakt voortreffelijk en tegen een zeer lage prijs: Voor 75B elk een flink bord, voor 30B een flesje sap erbij. Later nemen we elk nog een jonge kokosnoot om de dorst te lessen. Bij deze eethuisjes lopen trouwens 3 sambarherten rond te scharrelen.

Na het eten kijken we nog even bij het infocentrum binnen, vragen nog wat over de trails en zien achter het huis de apen door de bomen rauzen. Net na half zes lopen we dan in de schemering terug. Het laatste stuk krijgen we nog een lift van een tweebakchauffeur. Aardig van die man.

We zitten nog even buiten, maar zien verder niets bijzonders meer, dus gaan we naar binnen.

Later horen we in het bos steeds een soort hees kort geblaf. Van die barking deer?